vr 23 februari 2018

Stoomboot

Cultuurschrijvers

’t Is moeilijk bescheiden te blijven als men zo goed is als wij (vrij naar Peter Blanker). Vandaar dat Cultuurcentrum De Breughel elk seizoen enkele criticasters bij het nekvel grijpt en de kans biedt om het Breughelaanbod onder de loep te nemen. Op uitnodiging van het Breughelteam wonen deze individuen,  laten we ze makkelijkheidshalve onze cultuurschrijvers noemen, een aantal voorstellingen bij.  Ze beleven, ontleden en  analyseren de Breughelervaring… om hierna in de pen (of achter het toetsenbord) te kruipen en hun ervaring met het grote publiek te delen (op deze locatie op de website, facebook, het belang van Bree, …).

De schrijfsels beperken zich niet noodzakelijkerwijs tot het puur artistieke. Parkeerperikelen, de schuimkraag op het bier, het zitcomfort van het rode pluche, maar ook de haarsnit van een programmator kan eveneens deel uitmaken van het verslag … Leesplezier gegarandeerd!

Cultuurgeschrijf uit het verleden vindt u hier terug … (nieuwe schrijfsels verschijnen hier bij het aanbreken van 2013-2014)

Voelt u zich geroepen om zelf een toekomstige cultuurschrijver te worden? Laat het ons weten en stuur ons een mailtje!  Wil u vrijblijvend een reactie achterlaten zonder een heel epistel neer te pennen dan kan dit via Luid Geroep!

Wat zou er gebeuren als de wetten van de zwaartekracht plots zouden veranderen? Welkom in de wereld van Leo. Door middel van een fascinerend spel van acrobatie en technologie lijkt het mogelijk. Aan de ene kant heb je Leo de acrobaat. Aan de andere kant heb je een projectie van hem, maar dan wel 90° gedraaid.

Zijn concept is simpel, maar het werkt. Je kan Leo op verschillende typeren, maar geen enkele zal goed genoeg zijn. Er werd bijna niet gesproken, maar het was toch geen mime. Hij deed de meest buitengewone bewegingen, maar het was meer dan alleen dans of acrobatie. Je had er gewoon bij moeten zijn! De show was aangrijpend van het begin tot het einde. Iedereen was meteen verkocht. Hoewel er niet gesproken werd was zijn show zeker niet langdradig. Integendeel: stunts werden afgewisseld met muziek, tekeningen, dans en adembenemde special effects. De voorstelling duurde een dik uur, maar de tijd vloog echt voorbij. Wat ik een heel mooi gebaar vond op het einde van de show is dat Tobias Wegner (= Leo) “einde” in het Nederlands op de muur schreef, in onze taal in plaats van zijn moedertaal.

Het was kortom een geweldige voorstelling die jong en oud aansprak.

Laura Casters