Cultuurschrijvers

’t Is moeilijk bescheiden te blijven als men zo goed is als wij (vrij naar Peter Blanker). Vandaar dat Cultuurcentrum De Breughel elk seizoen enkele criticasters bij het nekvel grijpt en de kans biedt om het Breughelaanbod onder de loep te nemen. Op uitnodiging van het Breughelteam wonen deze individuen,  laten we ze makkelijkheidshalve onze cultuurschrijvers noemen, een aantal voorstellingen bij.  Ze beleven, ontleden en  analyseren de Breughelervaring… om hierna in de pen (of achter het toetsenbord) te kruipen en hun ervaring met het grote publiek te delen (op deze locatie op de website, facebook, het belang van Bree, …).

De schrijfsels beperken zich niet noodzakelijkerwijs tot het puur artistieke. Parkeerperikelen, de schuimkraag op het bier, het zitcomfort van het rode pluche, maar ook de haarsnit van een programmator kan eveneens deel uitmaken van het verslag … Leesplezier gegarandeerd!

Cultuurgeschrijf uit het verleden vindt u hier terug … (nieuwe schrijfsels verschijnen hier bij het aanbreken van 2013-2014)

Voelt u zich geroepen om zelf een toekomstige cultuurschrijver te worden? Laat het ons weten en stuur ons een mailtje!  Wil u vrijblijvend een reactie achterlaten zonder een heel epistel neer te pennen dan kan dit via Luid Geroep!

Geert Hautekiet & Mörg

 

Toegegeven, ik was het vergeten wat ik me achteraf gezien echt wel kwalijk nam.

Gelukkig kreeg ik als „incognito breughelwatcher ‚ een herinneringssmsje van Hans waarna ik 2 min later op een kruk in café Lagossa begon aan wat ik een heerlijk ‚meeneem’ concert noem.

Op het eerste zicht, mede door mijn afwezigheid in de eerste helft, moest ik wennen aan het spelende trio uit Antwerpen. 

Gaandeweg konden we hier echt genieten van een spitsvondig taalgebruik borrelend in een prachtige muzikale omkadering.  De vele afwezigen hadden ongelijk om hier niet te zijn wat ons als kleine groep de kans gaf om intens te genieten van een direct contact met de band.  De interactie liet dan ook niet lang op zich wachten. Nummers over het Nachtegalenpark, Jehova, een lawaaierige trein,… gebracht op unieke (door Hautekiet zelfgemaakte) muziekinstrumenten maakten van deze avond een speciale belevenis, evenals het gemoedelijke nagesprek met dhr. Hautekiet over vanalles en nog wat.

Fijn dat ik er was…  een naam ik niet vlug vergeten zal...

 

Paredis Tom ( donderdag 16 oktober 2014)