do 27 september 2018

Amanda Anne Platt & The Honeycutters USA

Cultuurschrijvers

’t Is moeilijk bescheiden te blijven als men zo goed is als wij (vrij naar Peter Blanker). Vandaar dat Cultuurcentrum De Breughel elk seizoen enkele criticasters bij het nekvel grijpt en de kans biedt om het Breughelaanbod onder de loep te nemen. Op uitnodiging van het Breughelteam wonen deze individuen,  laten we ze makkelijkheidshalve onze cultuurschrijvers noemen, een aantal voorstellingen bij.  Ze beleven, ontleden en  analyseren de Breughelervaring… om hierna in de pen (of achter het toetsenbord) te kruipen en hun ervaring met het grote publiek te delen (op deze locatie op de website, facebook, het belang van Bree, …).

De schrijfsels beperken zich niet noodzakelijkerwijs tot het puur artistieke. Parkeerperikelen, de schuimkraag op het bier, het zitcomfort van het rode pluche, maar ook de haarsnit van een programmator kan eveneens deel uitmaken van het verslag … Leesplezier gegarandeerd!

Cultuurgeschrijf uit het verleden vindt u hier terug … (nieuwe schrijfsels verschijnen hier bij het aanbreken van 2013-2014)

Voelt u zich geroepen om zelf een toekomstige cultuurschrijver te worden? Laat het ons weten en stuur ons een mailtje!  Wil u vrijblijvend een reactie achterlaten zonder een heel epistel neer te pennen dan kan dit via Luid Geroep!

'Totaalproject', 'beklijvende muziek', 'gevisualiseerd door aangrijpende choreografie en multimediaprojectie' zeiden de inleidende woorden. 'Dat is nogal wat', dacht ik....

 
Dans en (klassieke) muziek is een schoon duo. 'Of daar ook nog multimediaprojectie bij moet', is de vraag. 'Ter ondersteuning van de tekst', zegt mijn inleiding. 'Misschien ter afleiding' denk ik...
 
Klassieke muziek, ballet, viool, piano: zo ben ik opgegroeid. Ik kan het nog altijd appreciëren. Tegenwoordig is mijn goesting wel wat groter en ruimer dan alleen het klassieke van toen.
Klassieke muziek is nog eerder een occasioneel (maar daarom niet minder gesmaakt) gebeuren. Daarom kom ik met mijn commentaar over het koor en de muzikanten niet verder dan 'schoon' en 'het publiek heeft genoten'. Het was mooi maar het kon mij niet beklijven.
Dan de dans... Dat is er altijd gebleven en ik heb dus al veel gezien van het 'betere' werk. Misschien is dat de reden dat ik 'Het Danshuis' nog niet eerder tegengekomen ben... want de choreografie was in-triest. Nochtans goede, technisch geschoolde dansers. Jammer, jammer, jammer... Ik googlede nog even om te zien of het misschien een éénmalige misser was: maar ook dat beeldmateriaal kon mijn mening over het choreografen-duo niet veranderen. Spijtig, ik had zo graag eens DANS gezien in Bree.
Ook de 'powerpoint' zwevend in de kapel heeft me geen extra dimensie aan het thema van San Pietro gegeven. Als je de 'lyrics' er op na slaat, krijg je 21 verzen schuld en boete over je heen. Ik word daar niet vrolijk van. U waarschijnlijk ook niet. 'Opleuken' KAN dan de boel wat lichter maken.
Jammer, het had zo mooi kunnen zijn: muziek, dans en een kapel. @Breughel-team: een minderheid was er niet kapot van maar laat u niet tegenhouden in uw strijd naar cultuur in al zijn vormen en gedaantes voor iedereen en op de meest uiteenlopende locaties: jullie doen dat goed!
Volgende keer hopelijk ook een minder zwaar thema. 'Schuld en boete': menige Vlaamse katholiek heeft dit zijn heel leven mee moeten slepen voor al zijn woorden en daden. Laten we -Mandela indachtig- maar vergevensgezindheid zijn en iedereen een tweede of een derde kans geven. Dat geldt dus voor u en mij, voor Sinte Pieter en Het Danshuis. Volgende keer: gewoon beter!!!
 
Tina