vr 23 februari 2018

Stoomboot

Cultuurschrijvers

’t Is moeilijk bescheiden te blijven als men zo goed is als wij (vrij naar Peter Blanker). Vandaar dat Cultuurcentrum De Breughel elk seizoen enkele criticasters bij het nekvel grijpt en de kans biedt om het Breughelaanbod onder de loep te nemen. Op uitnodiging van het Breughelteam wonen deze individuen,  laten we ze makkelijkheidshalve onze cultuurschrijvers noemen, een aantal voorstellingen bij.  Ze beleven, ontleden en  analyseren de Breughelervaring… om hierna in de pen (of achter het toetsenbord) te kruipen en hun ervaring met het grote publiek te delen (op deze locatie op de website, facebook, het belang van Bree, …).

De schrijfsels beperken zich niet noodzakelijkerwijs tot het puur artistieke. Parkeerperikelen, de schuimkraag op het bier, het zitcomfort van het rode pluche, maar ook de haarsnit van een programmator kan eveneens deel uitmaken van het verslag … Leesplezier gegarandeerd!

Cultuurgeschrijf uit het verleden vindt u hier terug … (nieuwe schrijfsels verschijnen hier bij het aanbreken van 2013-2014)

Voelt u zich geroepen om zelf een toekomstige cultuurschrijver te worden? Laat het ons weten en stuur ons een mailtje!  Wil u vrijblijvend een reactie achterlaten zonder een heel epistel neer te pennen dan kan dit via Luid Geroep!

Greg Trooper…, om eerlijk te zijn nog nooit van gehoord. Voor we naar de parketzaal vertrokken snel zijn biografie gelezen en een liedje van hem opgezet, klinkt veelbelovend.
 
Robert De Niro meets Danny De Vito, dat was mijn eerste gedachte toen Greg Trooper de parketzaal betrad. Een kleine , beetje gezette, Italiaans uitziende man met hoed.
 
Vanaf het eerste lied werd duidelijk dat de kans groot was dat het een geslaagd optreden ging worden. Met momenten deed zijn stem denken aan de enige echte Elvis, Elvis Costello wel te verstaan, maar dan met country en folk invloeden.
Een fijne afwisseling van rustige liedjes over liefde en hartzeer tot ludiekere songs over meisjes die doedelzak spelen op een Ierse bruiloft, je maakt duidelijk wat mee in New York.
 
Tussen de liedjes door bleek dat Greg niet enkel een uitstekend muzikant te zijn, maar ook een fijn man met gevoel voor humor. Twee maal 45 minuten, de tijd vloog en voor we het wisten stonden we een CD te kopen.
 
Conclusie: zeer geslaagde avond, uitstekende singer/songwriter leren kennen en een CD erbij voor de donkere herfstdagen in de wagen.
 
Maar had nu niemand hem een zakdoek kunnen geven?!